1 2 3 4 5 6 7  

วาฬไรต์และวาฬสีเทา
วาฬไรต์และวาฬสีเทาเป็นวาฬบาลีนขนาดใหญ่ และมีความใก้ลชิดกันมาก วาฬไรต์แบ่งออกเป็น 3 ชนิด แต่วาฒสีเทามีเพียงชนิดเดียว

ปล่อยตัวไปตามสายลม
วาฬไรต์และวาฬสีเทาเป็นวาฬที่คล่องแคล่วมากที่สุด และมักจะโผล่ขึ้นมาสำรวจเหนือน้ำและทิ้งตัวให้น้ำกระจาย วาฬไรต์เซาเทิร์นบางครั้งจะยกแพนหางขึ้นเหนือน้ำ และใช้แพนหางเป็นเหมือนใบเรือ ปล่อยให้ลมพัดมันไปตามกระแสน้ำ นักวิทยาศาสตร์คิดว่าพวกมันทำเพื่อความสนุก เพราะมันมักจะว่ายน้ำกลับมาที่เดิมแล้วเริ่มทำแบบเดิมอีก

เหมาะแก่การล่า
วาฬไรต์ถูกตั้งชื่อตามนักล่าวาฬในยุคแรกๆ นักล่าพวกนี้คิดว่าวาฬพวกนี้ “เหมาะ” แก่การล่า วาฬไรต์ว่ายน้ำช้าและจะลอยขึ้นเหนือน้ำหลังจากถูกฆ่าตาย ซึ่งทำให้พวกมันถูกจับได้อย่างง่ายดาย

กินอาหารที่ผิวน้ำ
วาฬไรต์ไม่มีร่องคอเหมือนวาฬรอร์ควอล ดังนั้นวาฬพวกนี้จะกลืนน้ำคำใหญ่ไม่ได้ พวกมันจึงต้องกินอาหารโดยการว่ายน้ำมาที่ผิวน้ำหรือใก้ลๆ ผิวน้ำโดยอ้าปากไว้ เมื่อมีอาหารมาติดที่ฟันขนแปรงมากพอ พวกมันก็จะใช้ลิ้นรวบอาหารเข้าด้วยกันแล้วกลืนลงไป

เหาวาฬ
วาฬจะมีสัตว์ตัวเล็กๆ ที่เรียกว่าเหา เกาะอยู่ที่ตัวมันและกินอาหารจากผิวหนังของมัน วาฬไรต์และวาฬสีเทามีเหามากกว่าวาฬชนิดอื่น เนื่องจากเหาสามารถเกาะอยู่ที่ผิวหนังของพวกมันได้ง่ายกว่า วาฬไรต์บางตัวมีผิวหนาๆ งอกขึ้นมาที่หัวของพวกมันซึ่งเรียกว่า แคลโลไซต์ ซึ่งเหาชอบอาศัยอยู่

นักกินเลอะเทอะ
วาฬสีเทามีวิธีการกินอาหารที่แปลก พวกมันจะกลิ้งตัวไปทางด้านข้างของลำตัว เพื่อดูดโคลนและน้ำที่ก้นมหาสมุทร ซึ่งมีสัตว์ตัวเล็กคล้ายกุ้งอาศัยอยู่ แล้ววาฬสีเทาจะดันน้ำและโคลนผ่านขนแปรงของมันออกมา


วาฬน้ำลึก
วาฬหัวทุยและวาฬบีกสามารถดำน้ำได้นานกว่าและลึกกว่าวาฬชนิดอื่น นักวิทยาศาสตร์คิดว่าวาฬหัวทุยสามารถดำน้ำได้ลึกถึง 3,000 เมตร (9,800 ฟุต)

พลังของหาง
วาฬปลาขวดสามารถดำน้ำได้นานพอๆ กับวาฬหัวทุย แต่วาฬหัวทุยสามารถดำน้ำได้ลึกกว่า ที่เป็นเช่นนี้ส่วนหนึ่งเป็นเพราะวาฬหัวทุยมีแพนหางที่กว้างเป็นพิเศษ เมื่อเทียบกับขนาดตัวมันวาฬหัวทุยใช้แพนหางผลักตัวมันให้ไปข้างหน้าด้วยความเร็วสูง 3 เมตร (10 ฟุต) ต่อวินาที

หัวที่เป็นมัน
วาฬหัวทุยมีขี้ผึ้งที่เป็นมันที่เรียกว่า สเปิร์มมาเซติ อยู่ที่หัวของมัน นักวิทยาศาตร์คิดว่าวาฬหัวทุย สามารถทำให้ขี้ผึ้งนี้เย็นขณะที่มันดำน้ำ เมื่อเย็นตัวลงขี้ผึ้งจะแข็งและจับตัวกันแน่นขึ้น สิ่งนี้จะช่วยให้วาฬหัวทุยดำดิ่งได้เร็วกว่าปกติ

วาฬหัวทุยอาจจะใช้ขี้ผึ้งนี้ในการหาตำแหน่งด้วยเสียงสะท้อน ขี้ผึ้งนี้จะช่วยให้มันเล็งเสียงกระดกลิ้นของมันให้ไปในทิศทางที่มันต้องการและอาจจะทำให้เสียงนั้นดังพอที่จะสะกดเหยื่อของมันให้อยู่นิ่งๆ ได้

วาฬหัวทุยขนาดเล็ก
วาฬหัวทุยมีญาติที่ตัวเล็กกว่ามันมากอยู่ 2 ชนิด คือพันธุ์เล็กและพันธุ์แคระ เมื่อตกใจบางครั้งวาฬหัวทุยพวกนี้จะปล่อยน้ำขุ่นๆ สีแดงออกมาเพื่อทำให้สัตว์นักล่าสับสน แล้วตัวมันจะได้ว่ายน้ำหนีไปอย่างรวดเร็ว

วาฬลึกลับ
วาฬบีกใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ในน้ำลึกห่างไกลจากแผ่นดิน และจะโผล่ขึ้นมาหายใจที่ผิวน้ำเป็นระยะเวลาสั้นๆ การใช้ชีวิตแบบนี้ทำให้นักวิทยาศาสตร์มีความยากลำบากในการศึกษาชีวิตของมัน ดังนั้นข้อมูลที่ได้เกี่ยวกับวาฬชนิดนี้จึงมีจำกัด บางพันธุ์จะศึกษาได้เฉพาะตอนที่มันตายหรือถูกพัดมาเกยหาด


วาฬอาร์กติก
วาฬนาร์วาลและวาฬเบลูกา เป็นวาฬที่มีฟันและอยู่ในตระกูลเดียวกันวาฬนาร์วาลและเบลูกาส่วนใหญ่จะอยู่ในทะเลที่เป็นน้ำแข็งของทวีปอาร์กติก

ภายใต้น้ำแข็ง
มหาสมุทรอาร์กติกจะปกคลุมไปด้วยน้ำแข็งเกือบตลอดปี ดังนั้นวาฬนาร์วาลและวาฬเบลูกา จะใช้เวลาส่วนใหญ่ว่ายน้ำอยู่ใต้แผ่นน้ำแข็ง วาฬเหล่านี้มีชั้นไขมันที่หนาเพื่อทำให้มันอบอุ่นในการหายใจพวกมันจะต้องว่ายน้ำมาที่ช่องรอยแยกของน้ำแข็ง วาฬเบลูกาและวาฬนาร์วาล สามารถว่ายน้ำใก้ลกับแผ่นน้ำแข็งได้เพราะพวกมันไม่มีครีบหลัง

เบลูการ้องเพลง
วาฬเบลูกาสามารถทำเสียงต่างๆ ได้มากกว่าวาฬชนิดอื่น พวกมันติดต่อสื่อสารกันโดยการทำเสียงเหมือนผิวปาก เสียงนกร้อง เสียงกัดฟัน และเสียงเรอ เสียงกัดฟันอาจจะใช้เป็นการเตือนวาฬเบลูกามีเมลอนที่ใหญ่มาก ซึ่งอาจจะใช้เพื่อทำเสียงที่แตกต่างได้มากขึ้น

ใบหน้าที่เปลี่ยนแปลง
เมื่อวาฬเบลูกาเปลี่ยนรูปร่างของเมลอนและปากของมัน การแสดงออกบนใบหน้าของพวกมันก็เปลี่ยนไปด้วย และพวกมันสามารถแสดงสีหน้าที่ดูเหมือนว่ามันกำลังยิ้มหรือขมวดคิ้วได้ วาฬเบลูกาอาจใช้สีหน้าในการติดต่อสื่อสารกับตัวอื่น แต่นักวิทยาศาสตร์ยังไม่แน่ใจว่าสีหน้าที่ต่ากันนั้น หมายความว่าอย่างไร

ฟันงา
วาฬนาร์วาล มีฟันที่แปลกมาก วาฬนาร์วาลทุกตัวจะมีฟัน 2 ซี่เมื่อแรกเกิด แต่วาฬนาร์วาลตัวผู้จะปล่อยให้ฟันข้างซ้ายยาวไปเรื่อยๆ จนกระทั่งมันกลายเป็นงาที่ยาวถึง 3 เมตร (10 ฟุต) วาฬนาร์วาลตัวเมียบางครั้งก็มีงาสั้นๆ

วาฬนาร์วาลตัวผู้ใช้งาของมันสู้กันเพื่อแย่งตัวเมีย ตัวผู้ที่มีงาแข็งแรงที่สุด และยาวที่สุดมักจะเป็นใหญ่ในฝูง


โลมาโอเชียนิก
โลมาโอเชียนิกสามารถพบได้ในทะเล และมหาสมุทรทั่วโลก ยกเว้นทะเลแถบขั้วโลกที่มีอากาศเย็นจัด โลมานี้มีทั้งหมด 26 ชนิด รวมถึงโลมาธรรมดา โลมากระโดด และโลมาปากขวด

โลมาชนิดต่างๆ
โลมาโอเชียนิกบางพันธุ์จะอยากรู้อยากเห็นมากกว่า และขี้เล่นมากกว่าพันธุ์อื่นๆ ตัวอย่างเช่น โลมาดัสก็มักจะกระโดดสูงขึ้นมาจากน้ำ เข้าไปใกล้เรือและมนุษย์ โลมาฟันห่างเป็นโลมาที่ขี้อายมาก และจะอยู่ที่ผิวน้ำเป็นระยะเวลาสั้นๆ

การกระโดดและการหายใจ
โลมาส่วนมากที่อาศัยอยู่ในทะเลลึก จะว่ายน้ำเร็วมาก เพื่อไม่ต้องเคลื่อนที่ช้าลงในขณะที่พวกมันขึ้นมาบนผิวน้ำเพื่อหายใจ โลมาบางตัวจะกระโดดขึ้นมาจากน้ำไม่สูงมากนัก แต่กินระยะทางไกลทุกครั้งที่มันต้องการจะหายใจ

การกระโดดลักษณะนี้เรียกว่าพอร์พอสซิง (แม้ว่าที่จริงแล้ว วาฬพอร์พอสแทบจะไม่ได้ทำเช่นนี้เลย) การกระโดดแบบนี้ทำให้โลมาไปได้เร็วกว่าการว่ายน้ำไปตามผิวน้ำ เนื่องจากน้ำจะไม่สามารถฉุดตัวมันไว้และทำให้มันช้าลง

แถบสีของโลมา
แม้ว่าโลมาโอเชียนิกบางพันธุ์ จะไม่มีแถบสีบนลำตัวที่สามารถเห็นได้ชัดเจน แต่ส่วนใหญ่จะมีแถบสีที่เด่นชัด ประมาณครึ่งหนึ่งของโลมาโอเชียนิกทั้งหมดจะมีแถบสีดำและขาวและโลมาข้างขาวแอตแลนติกยังมีเส้นสีเหลืองอยู่ที่หางอีกด้วย โลมาแถบและโลมาปากขวดจะมีแต้มสีชมพูสดอยู่ที่ท้องด้วย

โลมาปากขวด
เนื่องจากโลมาปากขวดจำนวนมากอาศัยอยู่ตามชายฝั่งทะเล คนจึงรู้จักพวกมันมากกว่าโลมาโอเชียนิกพันธุ์อื่นๆ ตัวอย่างเช่น เรารู้ว่าในฝูงโลมาปากขวด แม่และลูกจะใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ด้วยกันและตัวผู้ที่อายุน้อยจะอยู่เป็นกลุ่มเฉพาะของมันเอง

วาฬเพชฌฆาตและวาฬนำร่อง

วาฬเพชฌฆาตและวาฬนำร่องอยู่ในตระกูลโลมา วาฬเพชฌฆาตหรือวาฬออร์ก้าเป็นพันธุ์ที่ใหญ่ที่สุดและเร็วที่สุด ในตระกูลโลมา

ที่มาของชื่อเพชฌฆาต
วาฬเพชฌฆาตได้ชื่อว่าเป็นเพชฌฆาตเพราะวาฬชนิดนี้กินวาฬพันธุ์อื่นและโลมาด้วย บางครั้งพวกมันจะทำร้ายวาฬสีน้ำเงินซึ่งมีขนาดใหญ่กว่าตัวมันถึง 3 เท่า แต่ไม่เคยมีรายงานว่าวาฬเพชฌฆาตเมื่ออยู่ในธรรมชาติจะทำร้ายมนุษย์ วาฬเพชฌฆาตกินอาหารที่หลากหลายมากกว่าวาฬชนิดอื่น วาฬเพชฌฆาตกินปลา นก ต่าและแมวน้ำ ด้วย

การล่าเหยื่อบนบก
วาฬเพชฌฆาตเป็นวาฬเพียงไม่กี่พันธุ์ที่ไล่ล่าเหยื่อไปจนถึงแผ่นดิน สิงโตทะเลมักจะนั่งอยู่รวมกันบนชายหาด ดังนั้นจึงเป็นการง่ายสำหรับปลาวาฬเพชฌฆาตที่จะล่ามัน วาฬเพชฌฆาตจะโถมตัวเองลงบนชายหาดและงับสิงโตทะเลด้วยขากรรไกรของมัน แล้วลากเหยื่อลงทะเลเพื่อกินเป็นอาหาร

ตัวเมียเป็นใหญ่
วาฬเพชฌฆาตและวาฬนำร่องบางพันธุ์อยู่กันเป็นหมู่ ที่มีสมาชิกมากถึง 40 ตัว สมาชิกส่วนใหญ่จะมีความเกี่ยวข้องกันและมักจะอยู่ด้วยกันตลอดชีวิตในหมู่วาฬเพชฌฆาตตัวเมียที่อายุมากกว่าจะเป็นผู้คุมหมู่

นำทางไปเกยตื้น
ทุกปีจะมีวาฬนับพันว่ายน้ำมาเกยตื้นบนหาด วาฬนำร่องจะมาเกยตื้นบนหาดมากกว่าวาฬชนิดอื่น และมักจะมาเกยตื้นบนหาดกันเป็นจำนวนมาก ที่เป็นเช่นนี้เพราะพวกมันมีความสัมพันธ์ใก้ลชิดกันมาก

เมื่อตัวใดตัวหนึ่งในหมู่ไม่สบายหรือสูญเสียประสาทสัมผัสด้านการนำทาง มันจะไปเกยตื้นบนหาด ตัวอื่นๆ อาจจะไม่ยอมทิ้งมันไว้พวกมันเองจึงต้องลงเอยด้วยการเกยตื้นบนหาดเช่นกัน และต้องอาศัยผู้เชี่ยวชาญมาช่วยวาฬพวกนี้ให้รอดชีวิติ

โลมาแม่น้ำ
โลมาแม่น้ำมีลักษณะไม่ต่างจากโลมาโอเชียนิกมากนัก เพียงแต่โลมาแม่น้ำมีปากที่ยาวกว่าและตาเล็กกว่า โลมาแม่น้ำอยู่ในแม่น้ำที่ใหญ่ที่สุดและขุ้นที่สุดในทวีปเอเชียและทวีปอเมริกาใต้

อาศัยอยู่ในแม่น้ำ
โลมาแม่น้ำเป็นนักว่ายน้ำที่เชื่องช้าและสามารถดำน้ำได้ไม่เกินหนึ่งนาที แต่สิ่งนี้ไม่เป็นปัญหาเนื่องจากพวกมันกินปลา กุ้ง และปู ที่อยู่ในโคลนริมแม่น้ำใก้ลกับผิวน้ำ โลมาแม่น้ำมีฟันแบนที่ปลายปาก ซึ่งใช้สำหรับขบกระดองที่แข็งของปู หรือเปลือกที่แข็งของกุ้งให้แตกออก

ตาบอดและขนดก
โลมาแม่น้ำส่วนใหญ่มีสายตาที่แย่มากและบางตัวก็ตาบอดเสียด้วยซ้ำ แต่อย่างไรก็ตามสายตาดีอาจจะไม่มีประโยชน์อะไรกับมันเลยในน้ำที่ขุ้นเหมือนขี้โคลนที่มันอาศัยอยู่ โลมาแม่น้ำใช้สัมผัสส่วนอื่นในการเคลื่อนที่และหาอาหาร โลมาแม่น้ำอะเมซอนมีขนสั้นๆ อยู่ที่ปากซึ่งไวต่อการสั่นสะเทือนมาก โลมาแม่น้ำทุกตัวมีสัมผัสที่ดีมากในการหาตำแหน่งด้วยเสียงสะท้อน

การว่ายน้ำระหว่างต้นไม้
ในช่วงฤดูฝน ป่าที่อยู่แถบแม่น้ำอะเมซอนในทวีปอเมริกาใต้ และแม่น้ำแยงซีในประเทศจีนจะถูกน้ำท่วม เมื่อป่าถูกน้ำท่วมโลมาแม่น้ำจะว่ายไปยังบริเวณที่ถูกน้ำท่วมเพื่อหาอาหาร พวกมันสามารถว่ายผ่านต้นไม้เนื่องจากมันมีคอ และครีบหน้าที่โค้งตัวไปมาได้ง่าย

โลมาในสภาวะอันตราย
โลมาแม่น้ำกำลังจะสูญพันธุ์ ผู้คนได้สูบน้ำออกจากแม่น้ำที่โลมาพวกนี้อาศัยอยู่ และจับปลาชนิดอื่นๆ ไปเป็นจำนวนมากจนไม่เหลือพอที่จะเป็นอาหารของโลมา โลมาแม่น้ำที่มีจำนวนน้อยที่สุดคือโลมาแม่น้ำแยงซี ปัจจุบันมีจำนวนไม่ถึง 200 ตัว

โลมาลาพลาตา
โลมาพลาตาเป็นโลมาแม่น้ำที่แปลกมาก โลมาชนิดนี้มีลักษณะเหมือนกับโลมาแม่น้ำชนิดอื่น แต่พวกมันไม่เคยอยู่ในแม่น้ำมันจะอยู่ในน้ำทะละตื้นๆ นอกชายฝั่งทวีปอเมริกาใต้ โลมาพลาตามีลำตัวยาวประมาณ 2 เมตร (7 ฟุต)

เรื่องจริงที่น่าอัศจรรย์

วาฬเป็นสัตว์ที่น่าทึ่ง น้องๆ สามารถหาข้อมูลที่เหลือเชื่อเหล่านี้ได้ในบทนี้
|
  • โลมาหลังโหนกอินโดแปซิฟิก เป็นโลมาที่มีลักษณะแปลกที่สุดชนิดหนึ่ง ผิวหนังของโลมาชนิดนี้เป็นสีขาวอ่อนหรืออาจะเป็นสีชมพู
  • หัวใจของวาฬสีน้ำเงิน มีขนาดเท่ากับรถยนต์คันเล็กๆ คันหนึ่ง
  • โลมากระโดดสามารถหมุนตัวเป็นวงกลมในอากาศได้มากถึงเจ็ดครั้งโดยไม่หยุดเลย
  • จนถึงศตวรรษที่ 17 มีหลายคนเชื่อว่างาของวาฬนาร์วาลเป็นเขาของยูนิคอร์น (ม้าที่มีเขางอกออกมาตรงหน้า) งาของพวกมันขายได้ราคาดีมากในยุโรปและคนก็เชื่อกันว่างาของมันมีอำนาจวิเศษ และสามารถรักษาโรคได้
  • นักวิทยาศาสตร์จำวาฬแต่ละตัวได้ โดยดูที่แผลเป็นบนครีบหลังและแพนหาง วาฬหลังโหนกแต่ละตัวจะมีจุดเด่น อยู่ที่ลักษณะของแพนหาง
  • วาฬจะไม่มีวันหลับสนิท ในแต่ละครั้งที่พวกมันหลับ มันจะ “หยุดการทำงาน” ของสมองครั้งหนึ่ง พวกมันจำเป็นต้องทำให้สมองอีกครึ่งหนึ่งทำงานอยู่เพื่อทำให้มันหายใจได้ตลอดเวลา
  • แม่วาฬไรต์มักจะว่ายน้ำโดยเอาหลังลงแล้วให้ลูกอ่อนอยู่บนท้อง แม่จะกอดลูกไว้ด้วยครีบหน้าของมัน
  • วาฬมิงก์ ที่อยู่ในมหาสมุทรตอนเหนือจะมีแถบสีขาวอยู่บนครีบหน้า แต่วาฬมิงก์ส่วนใหญ่ที่อยู่ในมหาสมุทรตอนใต้ จะไม่มีแถบสีใดๆ อยู่บนครับหน้า
  • วาฬมักจะโต้คลื่นหน้าเรือเพื่อช่วยให้พวกมันว่ายน้ำเร็วขึ้น การทำเช่นนี้เรียกว่า ไบว์ไรดิง
  • วาฬรอร์ควอล ส่วนใหญ่จะหาอาหารเฉพาะช่วงฤดูร้อน พวกมันจะสะสมไขมันจากอาหารไว้ในชั้นไขมันและกล้ามเนื้อ พวกมันจะใช้ไขมันเหล่านี้เป็นอาหารของมันสำหรับช่วงเวลาที่เหลือของปี
  • ใก้ลกับชายฝั่งเมืองลากูน่าในประเทศบราซิล โลมาปากขวดแถบนั้นจะช่วยชาวประมงจับปลา โลมาจะต้อนปลาไปที่ชายหาดที่ชาวประมงรออยู่พร้อมกับอวนปลาที่หันหน้ากลับสู่ทะเลเพื่อจะหลบอวนก็ต้องตกเป็นเหยื่อของโลมา
  • ช้างหนึ่งเชือกสามารถยืนบนลิ้นของวาฬสีน้ำเงินได้
  • น้องๆ สามารถบอกอายุของวาฬบางตัวได้โดยดูที่ชั้นของฟันของมัน หนึ่งชั้นเท่ากับหนึ่งปี
  • ลูกวาฬเมื่อแรกเกิดจะมีขนบางๆ ปกคลุมตัวมัน แต่ขนเหล่านี้จะหลุดร่วมไปเมื่อเวลาผ่านไป 2 – 3 อาทิตย์
  • วาฬหัวทุยสามารถผลิตสารที่เป็นมันมีกลิ่นเหม็น และมีสีคล้ำที่เรียกว่าแอมเบอร์กริส สารนี้อยู่ในลำไส้ของมัน แอมเบอร์กริสจะมีกลิ่นหอม เมื่อถูกทำให้ร้อนและมันถูกใช้ทำน้ำหอมในหลายๆ ประเทศจนกระทั่งทศวรรษ 1980
  • วาฬพอร์พอสแดลล์ มักจะว่ายน้ำเร็วมากเมื่ออยู่ใต้ผิวน้ำ ขณะที่มันว่ายน้ำ มันจะทำให้น้ำแตกกระจายลักษณะเหมือนพัด ซึ่งเรียกว่าหางรูสเตอร์
  • นักวิทยาศาสตร์เรียกวาฬและโลมาว่า “เซตาเชียน” ซึ่งมาจากคำว่า “คีโทส” ในภาษากรีก แปลว่า สัตว์ประหลาดแห่งท้องทะเล

1 2 3 4 5 6 7  


 
   ด้วยความสามารถพิเศษที่นอกเหนือจากโปรแกรม Browser ธรรมดาทั่วไปแล้ว โปรแกรม Plawan Browser ยังความสามารถพิเศษอื่นที่น่าสนใจอีกมากมาย โดยสามารถ ศึกษาวิธีใช้งานและรายละเอียดต่างๆของปลาวาฬ บราวเซอร์ ได้ที่นี่
โครงการ ปลาวาฬ บราวเซอร์

ได้รับการสนับสนุนด้านการวิจัยและพัฒนา ตลอดจนการเผยแพร่โดย

กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศ และการสื่อสาร

สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.)

สมาคมผู้ดูแลเว็บไทย


เครือข่ายพันธมิตร
  สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.)
  สำนักงานตำรวจแห่งชาติ
  ไปรษณีย์ไทย
  มูลนิธิเด็ก
  กระทรวงศึกษาธิการ
  มูลนิธิคุ้มครองเด็ก
  จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
  มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
  มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
  มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ
  ThaiParentsNet
  บ้านใส่ใจ
  Teenpath
  ชมรมกลุ่มเพื่อน 2000
  สมาคมสร้างสรรค์ไทย (ตาวิเศษ)
  มูลนิธิเครือข่ายครอบครัว
  กลุ่ม นวัตกรรมเยาวชน ตลาดประกอบฝัน
  สหทัยมูลนิธิ
  สถาบันครอบครัวรักลูก
  สำนักข่าวเด็กและเยาวชน ขบวนการตาสัปปะรด
  สำนักงานคณะกรรมการอุดมศึกษา
  มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี
  โรงเรียนไผทอุดมศึกษา
  โรงเรียนประถมฐานบินกำแพงแสน
  โรงเรียนประชานิเวศน์
  โรงเรียนราชวินิต
  โรงเรียนมัธยมวัดสิงห์
  For Mum and Me
  บ้านนอกดอทคอม
  ThaiICT
  Budpage
  จิตรธานี  


Button Link Plawan.Com
 หน้าแรก       วิธีใช้งาน       เรื่องน่าอ่าน       ข่าวคราว       เวบบอร์ด       ถาม - ตอบ       ความเป็นมา     
ติดต่อสอบถาม และ แนะนำติชมได้ที่  webmaster@plawan.com